Հայաստանի ատենախոսությունների բաց մատչելիության պահոց = Open Access Repository of the Armenian Electronic Theses and Dissertations (Armenian ETD-OA) = Репозиторий диссертаций Армении открытого доступа

Ախտածին միկրոմիցետների մասնակցությունը վուլվովագինալ կանդիդոզի և օնիխոմիկոզի էթիոլոգիայում

Սարգսյան, Էլմիրա Յուրիկի (2012) Ախտածին միկրոմիցետների մասնակցությունը վուլվովագինալ կանդիդոզի և օնիխոմիկոզի էթիոլոգիայում. PhD thesis, ՀՀ ԳԱԱ Բուսաբանության ինստիտուտ.

[img]
Preview
PDF (Abstract)
Available under License Creative Commons Attribution.

Download (606Kb) | Preview

    Abstract

    Սնկերը հանդես են գալիս որպես էուկարիոտների առանձին, ինքնուրույն թագավորություն` Mycota: Այն ընդգրկում է մոտ 250 հազար տեսակ, որոնցից ավելի քան 400 տեսակներ համարվում են ախտածին մարդու համար (Евсеенко, 2003; Сергеев, 2007): Սնկային հիվանդությունների աճը կապված է մարդու կենսամիջավայրի վրա ժամանակակից տեխնոգեն ազդեցությունների, ինչպես նաև տարբեր հիվանդությունների բուժման համար կիրառվող պայքարի մի շարք ֆիզիկական և քիմիական միջոցների կատարելագործման և ներդրման հետ (վիրաբուժական միջամտությունը և օրգանների փոխպատվաստումը, քիմիոթերապիան և այլն), որոնք, բացի դրական ազդեցություններից, թողնում են նաև կողմնակի բացասական հետևանքներ մարդու իմունային համակարգի վրա: Թույլ իմունիտետով հիվանդները դառնում են ախտածին սնկերի թիրախ` ձեռք բերելով տարբեր տիպի սնկային հիվանդություններ (միկոզներ): Առավել տարածված միկոզներից են եղունգաթիթեղի սնկային հիվանդությունները` օնիխոմիկոզները (24%) և լորձաթաղանթի կանդիդամիկոզները, որոնց մինչև 20%-ը կազմում է վուլվովագինալ կանդիդոզը (ՎՎԿ) (Сергеев, Сергеев, 2008): Այժմ դերմատոմիցետներով վարակված են ողջ հասուն բնակչության 15-25% (Gupta et al., 2000; Потекаев, Потекаев, 2001): ՎՎԿ-ը հարուցվում է Candida ցեղի սնկերով, որոնք էական ազդեցություն են թողնում կանանց մոտ արգանդի պարանոցի քաղցկեղի զարգացման, ինչպես նաև հղիության անբարենպաստ ընթացքի վրա (Souza et al., 2009): Բացի այդ, առկա է հարուցիչների զգայունության անկման խնդիրը հակասնկային դեղամիջոցների նկատմամբ: Միկոզների ախտորոշումն ըստ կլինիկական դրսևորումների չունի հստակ ախտանշաններ, ուստի այն բավարար չէ նպատակաուղղված բուժման համար: Բուժման արդյունավետությունը կախված է սնկային հիվանդության էթիոլոգիական կառուցվածքից, այսինքն` հիվանդության հարուցչի ճիշտ որոշումից, ինչպես նաև ուղեկցող միկրոբիոտայի բացահայտումից: Ուստի անհրաժեշտ է այդ հիվանդությունների ախտորոշման մեջ ներգրավել նաև սնկաբաններին: В числе множества экологических групп грибов особое место занимают антропофильные патогенные грибы, вызывающие заболевания человека. Заметный рост микотических заболеваний связан с прогрессирующим техногенным воздействием на среду обитания человека и использованием в терапевтических целях ряда физических и химических средств борьбы с болезнями, которые вместе с положительным эффектом оказывают также побочное отрицательное воздействие на иммунную систему. Возрастающее число случаев микозов различной локализации “является“маркером” экологического неблагополучия и ухудчающихся показателей, характеризующих здоровье населения” (Руденко, Коваль и др., 2001). В числе наиболее распространенных микозов–кандидоз слизистых, до 20% случаев которого составляет вульвовагинальный кандидоз и онихомикозы. Диагностика микозов по клиническим проявлениям обычно не имеет четких симптомов и поэтому недостаточна для назначения целенаправленной терапии. Ее эффективность зависит от этиологической структуры инфекционной патологии, т.е. правильной идентификации возбудителей болезни, а также сопутствующей инфекции. Цель настоящего исследования - изучение основных возбудителей ВВК и онихомикоза в Армении и сопуствующей им условно-патогенной микробиоты. Работа по исследованию ВВК выполнялась в Институте перинатологии, гинекологии и акушерства г. Еревана (ИПГА) – в 2003-2010 гг., а по онихомикозу – в медицинском центре “ New Med” в 2006-2009 гг. В Армении специальные исследования по составу возбудителей ВВК проведены впервые. Дана оценка видового спектра возбудителей ВВК. Микологические анализы вагинальных мазков 3071 пациентов в возрасте 18-65 лет показали, что основным этиологическим фактором ВВК является Candida albicans (84-89%). Вторым возбудителем по частоте встречаемости ВВК нами зарегистрирован вид C. tropicalis. Во многих странах в этом качестве отмечается C. glabrata.Установлена тенденция к увеличению распространенности ВВК, вызываемого non-albicans видами: C. tropicalis, C. glabrata, C. krusei, C. kefyr. Их развитие обычно наблюдается при смешанной грибково-бактериальной инфекции. Anthropophilic pathogenic fungi, which cause diseases in humans, occupy a special place in the large number of ecological groups of fungi. The significant rise in mycotic diseases is linked to the increasing influence of technology on the environment inhabited by humans and the practice of treating illnesses using a range of physical and chemical substances, which – along with a positive effect – also have a negative impact on the immune system. The increasing number of mycoses with different localization “is a „marker‟ of ecological issues and a worsening of the factors which are indicators of the health of the population.” (Rudenko, Koval et al., 2001). Among the most commonly seen mycoses is candidiasis of the mucous membranes, of which around 20% consists of cases of vulvovaginal candidiasis (VVC) and onychomycoses. The diagnosis of mycoses based on clinical signs does not usually involve clearly visible symptoms and therefore this is not enough to prescribe targeted treatment. The effectiveness depends on the etiological structure of the infection pathology, i.e. on the correct identification of the causal agent of the disease and also on accompanying infections. The aim of this study is to reveal the species composition of the main causal agents for VVC and onychomycoses in Armenia and the opportunistic microbiota that accompany them. The work on the study of VVC was conducted at the Institute of Perinatology, Gynecology and Obstetrics of Yerevan (IPGOY) from 2003 to 2010, and the study of onychomycoses was done at New Medical Center from 2006 of 2009. Special tests on the causal agent composition of VVC were conducted for the first time in Armenia. An assessment of the species specter of VVC causal agents was produced. The mycological analyses of the vaginal smears of 3071 patients aged 18-65 years showed that the main etiological factor for VVC was Candida albicans (84-89%). The second most common causal agent was the species we registered as C. tropicalis. In many countries it is C. glabrata that is noted in its place. A tendency was noted towards an increase in the incidence of VVC caused by non-albicans species – C. tropicalis, C. glabrata, C. krusei, C. kefyr. They commonly develop during a mixed fungal-bacterial infection.

    Item Type: Thesis (PhD)
    Additional Information: Участие патогенных микромицетов в этиологии вульвовагинального кандидоза и онихомикоза. Pathogenic micromycetes in the etiology of vulvovaginal candidiasis and onychomycosis.
    Uncontrolled Keywords: Саркисян Эльмира Юриковна, Sargsyan Elmira Yurik
    Subjects: Biology
    Divisions: UNSPECIFIED
    Depositing User: NLA Thesis Dissertations
    Date Deposited: 09 Dec 2015 11:39
    Last Modified: 21 Mar 2017 10:35
    URI: http://etd.asj-oa.am/id/eprint/235

    Actions (login required)

    View Item