Հայաստանի ատենախոսությունների բաց մատչելիության պահոց = Open Access Repository of the Armenian Electronic Theses and Dissertations (Armenian ETD-OA) = Репозиторий диссертаций Армении открытого доступа

Միկրոալբումինուրիան որպես կարդիոռենալ համախտանիշի զարգացման վաղ ռիսկի ցուցանիշ

Գարեգինյան, Նաիրա Արայի (2016) Միկրոալբումինուրիան որպես կարդիոռենալ համախտանիշի զարգացման վաղ ռիսկի ցուցանիշ. PhD thesis, Մ. Հերացու անվան Երևանի պետական բժշկական համալսարան.

[img]
Preview
PDF (Abstract)
Available under License Creative Commons Attribution.

Download (1261Kb) | Preview
    [img]
    Preview
    PDF (Thesis)
    Available under License Creative Commons Attribution.

    Download (2760Kb) | Preview

      Abstract

      Хроническая болезнь почек (ХБП) значительно повышает сердечно-сосудистую заболеваемость и смертность, несмотря на то, что за последние два десятилетия кардиоваскулярная смертность в общей популяции значительно снизилась. Традиционные сердечно-сосудистые факторы риска при наличии осложнений, сопутствующих ХБП, способствуют прогрессированию сердечной недостаточности у этой категории больных [Campbell RC, et al., 2009]. Установлена ассоциация между степенью почечной дисфункции, оцениваемой по величине уменьшения скорости клубочковой фильтрации (СКФ), уровню микроальбуминурии (МА) и риском общей смерти, а также возникновением различных кардиоваскулярных событий, включая инфаркт миокарда, внезапную смерть и впервые возникшую сердечную недостаточность [Soni S, et al. 2009; Hanneke JBH, et al., 2009]. Для обозначения существующей взаимосвязи между ХБП и сердечно-сосудистыми осложнениями, в частности, сердечной недостаточностью был предложен термин кардиоренальный синдром (КРС), который определяется как расстройство сердца и почек, где острое или хроническое расстройство одного из этих органов приводит к острой или хронической дисфункции другого. Это отражено в классификации КРС, где первые 4 типа характеризуются первичностью и вторичностью нарушений сердца и почек и их хронологией, а пятый тип включает системные заболевания и сахарный диабет (СД) [Ronco C et al., 2010]. Диабетическая нефропатия самое часто встречающееся хроническое заболевание по¬чек в индустриально развитых странах и лидирующая причина терминальной стадии болез¬ни почек (ТСБП) [USRDS, 2007]. Даже в случаях контролируемого диабета, заболе¬ва¬ние может привести к ХБП и почечной недостаточности [Molitch ME et al., 2004], а уро¬вень протеинурии является мощным предиктором развития ТСБП [Pavkov ME et al., 2008]. Вдобавок, у диабетиков отмечается частая седечно-сосудистая заболеваемость, что является основной причиной смерти у 50% больных с СД. Определение диабета, как состояния высокого риска при заболеваниях, поражающих сосуды большого диаметра, основывается на факте повышенного риска развития кардиоваскулярных заболеваний. Рядом исследований отмечено увеличение от 2 до 4 раз риска кардиоваскулярных осложнений у больных с СД 2 типа при сравнении с тем же показателем у больных без диабета [Gottlieb SS et al., 2002]. Широко известно повышение кардиоваскулярного риска как в общей популяции, так и у больных с СД вместе с увеличением количества факторов риска [Boccara F, Cohen A, 2004]. Важными звеньями патогенеза развития кардиоваскулярных заболеваний при СД являются повышенный оксидативный стресс, гипергликемия, прокоагулянтное состояние и активация воспалительных процессов. Более того, эндотелиальная дисфункция может привести к одновременному развитию и прогрессированию, как почечной, так и сердечной патологии при диабете. С прогрессированием повреждения сосудов дальнейшая эндотелиальная дисфункция приводит к парадоксальной периферической и коронарной вазоконстрикции с повышением артериального давления (АД), что может спровоцировать ишемию тканей. Вдобавок, при СД отмечена тесная ассоциация между эндотелиальной дисфункцией и МА [Satchell SC, Tooke JE, 2008]. Наличие нефропатии у больных с СД является значительным независимым фактором риска, приводящим к кардиоваскулярным осложнениям и повышенной смертности. Следовательно, контролирование таких кардиоваскулярных факторов риска, как гипертензия, дислипидемия, а также регуляция ренин-ангиотензин-альдостероновой системы (РААС) у больных с СД 2 типа приведет к значительному понижению риска прогрессирования почечных и сердечно-сосудистых заболеваний, и, как их следствие, кардиоренального синдрома. Ряд авторов изучили роль МА, как раннего фактора развития КРС и определили наличие МА, гипертонии, дислипидемии, ожирения, инсулинорезистентности в качестве предикторов кардиоренального метаболического синдрома [Sowers JR, Whaley-Connell A, Hayden MR, 2011]. МА является манифестацией и маркером клубочковой гиперфильтрации и коррелирует с эндотелиальной дисфункцией [Stehouwer CD, Smulders YM, 2006]. В свою очередь, гломерулярная гиперфильтрация является отражением повышенного давления в клубочковых капиллярах и посредником их повреждения [Sowers JR, 2007]. Երիկամների քրոնիկ հիվանդությունը զգալիորեն բարձրացնում է սիրտ-անոթային հիվանդացությունը և մահացությունը: Սիրտ-անոթային հայտնի ռիսկի գործոնները քրոնիկ երիկամային հիվանդությանը ուղեկցող բարդությունների առկայության պայմաններում նպաստում են այդ հիվանդների մոտ սրտային անբավարարության պրոգրեսիվման: Հաստատված է փոխկապակցվածություն երիկամների դիսֆունկցիայի աստիճանի, որը գնահատվում է կծիկային ֆիլտրացիայի արագության նվազման, միկրոալբումինուրիայի (ՄԱ) մակարդակով և ընդհանուր մահացության ռիսկի, ինչպես նաև տարբեր սիրտ-անոթային իրավիճակների այդ թվում՝ սրտամկանի ինֆարկտ, հանկարծակի մահ և առաջին անգամ առաջացած սրտային անբավարարության: ՄԱ դա ալբումինի էքսկրեցիան է մեզով՝ 30-300մգ/օր, ինչը գնահատվում է ալբումին/կրեատինին հարաբերությամբ առավոտյան մեզում: ՄԱ առաջացումը առանցքային է շաքարային դիաբետի և զարկերակային հիպերտենզիայի դեպքում: Այն արտացոլում է անոթների գեներալիզացված ախտահարումը և հանդիսանում է հետագա երիկամային անբավարարության, սիրտ-անոթային հիվանդացության և մահացության նախանշան: Թերապևտիկ միջոցառումները, որոնք կարգավորում են շաքարային դիաբետը և զարկերակային հիպերտենզիան կարող են նվազեցնել ՄԱ մակարդակը և բարելավել կանխատեսումը: Հետևաբար ՄԱ հայտնաբերումը և բուժումը բարձր ռիսկի խմբերում պետք է հանդիսանա այդ հիվանդների վարման մի մասը: Ներկա հետազոտության նպատակն է եղել հետազոտել ՄԱ դերը որպես կարդիոռենալ համախտանիշի զարգացման վաղ ռիսկի ցուցանիշ 2 տիպ շաքարային դիաբետով և զարկերակային հիպերտենզիայով հիվանդների մոտ, ինչպես նաև նրա ազդեցությունը կարդիոռենալ փոխհարաբերությունների և նրանց կյանքի որակի վերաբերյալ: Հետազոտված են 120 հիվանդ, որոնք ստացել են ստացիոնար բուժում Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ ԲԿ ընդհանուր թերապիայի բաժանմունքում 2012-2015 թթ. ընթացքում: ՄԱ դերի հետազոտումը որպես կարդիոռենալ համախտանիշի վաղ ախտորոշիչ ցուցանիշ շաքարային դիաբետ 2 տիպով և զարկերակային հիպերտենզիայով հիվանդների մոտ ընթացքում հայտնաբերել է զարկերակային հիպերտենզիայի շրջանի բարձրացման հետ մեկտեղ ՄԱ մակարդակի ավելացում: ՄԱ աստիճանի և ձախ փորոքի կծկողական ունակության փոխկապակցվածության գնահատումը ցույց է տվել ՄԱ ավելի բարձր թվերի ժամանակ ձախ փորոքի չափավոր կոնցենտրիկ հիպերտրոֆիա և նրա սիստոլիկ դիսֆունկցիա: Այստեղից հետևում է, որ ՄԱ նախակլինիկական մակարդակը կարող է սիրտ-անոթային դրսևորումների նախանշան հանդիսանալ զարկերակային հիպերտենզիայով, շաքարային դիաբետ 2 տիպով և առանց դիաբետի հիվանդների մոտ: Chronic kidney disease extremely increases cardiovascular morbidity and mortality. Traditional cardiovascular risk factors in presence of chronic kidney disease complications predispose to heart failure progression in these patients. The association between renal dysfunction degree, which is estimated according to decrease of glomerular filtration rate and microalbuminuria (MA) level, and the risk of general mortality, cardiovascular events, including myocardial infarction, sudden cardiac death and heart failure onset, were revealed. MA is the excretion of 30-300mg/day, which is estimated by relation urine albumin to creatinine in morning urine. Presence of MA is corner stone of diabetes mellitus and arterial hypertension development. It reflects generalized vascular injury and is a predictor of subsequent kidney failure, cardiovascular morbidity and mortality. Therapeutic control of diabetes mellitus and arterial hypertension may decrease the level of MA and improve prognosis. Therefore, revealing and treatment of MA in high risk groups should be the part of this category patients management.

      Item Type: Thesis (PhD)
      Additional Information: Միկրոալբումինուրիան որպես կարդիոռենալ համախտանիշի զարգացման վաղ ռիսկի ցուցանիշ: Microalbuminuria as an early risk factor for cardiorenal syndrome development.
      Uncontrolled Keywords: Գարեգինյան Ն. Ա., Gareginyan N. A.
      Subjects: Medicine
      Divisions: UNSPECIFIED
      Depositing User: NLA Circ. Dpt.
      Date Deposited: 07 Apr 2017 14:45
      Last Modified: 10 Apr 2017 09:49
      URI: http://etd.asj-oa.am/id/eprint/4482

      Actions (login required)

      View Item