Հայաստանի ատենախոսությունների բաց մատչելիության պահոց = Open Access Repository of the Armenian Electronic Theses and Dissertations (Armenian ETD-OA) = Репозиторий диссертаций Армении открытого доступа

Կորտիզոլի, ինտերլեյկին 2-ի և ինսուլինանման աճի գործոնի ախտորոշիչ նշանակությունը գեստոզների և պտղաջրերի վաղաժամ արտահոսքի դեպքում

Նահապետյան, Նելլի Արամի (2017) Կորտիզոլի, ինտերլեյկին 2-ի և ինսուլինանման աճի գործոնի ախտորոշիչ նշանակությունը գեստոզների և պտղաջրերի վաղաժամ արտահոսքի դեպքում. PhD thesis, Մ. Հերացու անվան Երևանի պետական բժշկական համալսարան.

[img]
Preview
PDF (Abstract)
Available under License Creative Commons Attribution.

Download (438Kb) | Preview
    [img]
    Preview
    PDF (Thesis)
    Available under License Creative Commons Attribution.

    Download (1302Kb) | Preview

      Abstract

      Преэклампсия (ПЭ) до настоящего времени остается главенствующей причиной перинатальной заболеваемости и смертности (Abdel Razik M. et al., 2016). Несмотря на то, что ПЭ находится под пристальным вниманием специалистов в течение последних столетий, основным методом лечения тяжелых форм заболевания остается прерывание беременности. Методы прогнозирования ПЭ недостоверны, точные предикторы не определены (Сидорова И.С. и соавт., 2015). ПЭ ведет к возрастанию частоты оперативных вмешательств, к нарушению роста и развития плода, рождению недоношенных детей, формированию перинатальных поражений гипоксического характера центральной нервной, сердечно-сосудистой, эндокринной, иммунной, дыхательной и других систем, что негативно влияет на состояние здоровья детей в последующие годы жизни. У женщин с пре- или эклампсией в анамнезе в последующем имеется повышенный риск развития сердечно-сосудистых, цереброваскулярных заболеваний, патологии почек и органов зрения, сахарного диабета, нарушения памяти (Перфилова В.Н. и соавт., 2014; Phoa K.Y. et al., 2016). Частота заболевания в среднем по миру составляет 3-5% (Chen Q. et al., 2016). У беременных с ПЭ достоверно чаще по сравнению с физиологически протекающим гестационным процессом наблюдались хроническая плацентарная недостаточность (в 5,4 раз чаще), гипоксия плода (в 4,6 раз чаще), преждевременные роды на сроке до 34 недели гестации (в 2 раза чаще), и родоразрешение путем операции кесарева сечения (в 2,5 раза чаще) (Макулова М.В., 2015). По данным российских авторов ПЭ занимает третье место в структуре летальности беременных, на ее долю приходится 15-25% случаев материнской смертности. Преждевременные роды при преэклампсии встречаются в 20-30% случаев, перинатальная заболеваемость составляет 56%, а перинатальная смертность в 3-4 раза превышает популяционную, достигая 12%. По данным Всемирной организации здравоохранения (ВОЗ), у каждого пятого ребенка, родившегося у матери с преэклампсией, нарушено физическое и психоэмоциональное развитие, значительно выше уровень заболеваемости в младенческом и раннем детском возрасте (Крамарский В.А. и соавт., 2016). Несмотря на успехи последних лет, единственным действительно эффективным методом лечения тяжелой преэклампсии считается родоразрешение (Багомедов Р.Г., Омарова Х.М., 2015). До настоящего времени нет единого мнения о том, что является пусковым механизмом развития данной патологии. К наиболее вероятным причинам развития ПЭ относят: нарушение процессов перекисного окисления липидов на фоне антиоксидантной недостаточности (Ахтамьянов Р.Р. и соавт., 2015); полиморфизма генов рецепторов ангиотензина II, участвующих в системных процессах регуляции артериального давления (Дзансолова А.В. и соавт., 2015); недостаточность процессов инвазии трофобласта и ремоделирования спиральных артерий (Щеголев А.И. и соавт.,2016); дисфункцию эндотелия (Vinayagam V. et al., 2016); нарушения баланса иммунной системы (Sokolov D.I. et al., 2016). Գեստացիոն պրոցեսի հոմեոստազի պահպանման համար անհրաժեշտ է ցիտոկինային կասկադի, իմուն ստատուսի, աճի պրոցեսի աուտոկրին ու պարակրին կարգավորման և բջիջների ու հյուսվածքների աճի ու դիֆերենցման խիստ հավասարակշռություն: Նորմայից ցանկացած շեղում բացասաբար է անրադառնում գեստացիոն պրոցեսի ընթացքի վրա, որոնց թվին են պատկանում նաև պրեէկլամպսիան և պտղաջրերի վաղաժամ արտահոսքը: Այնուամենայնիվ հայտնի ազդման գործոնների փոփոխման բնույթը և նրանց ախտորոշիչ նշանակությունը մնում է քննարման ենթակա, ինչը և պայմանավորեց մեր աշխատանքի նպատակը, այն է որոշել կորտիզոլի, ինտերլեյկին 2-ի և ինսուլինանման աճի գործոնի մակարդակների փոփոխության դերը գեստոզների և պտղաջրերի վաղաժամ արտահոսքի դեպքում: Հետազոտվել են հասուն հղիությամբ՝ գեստացիոն ժամկետը 38-40շաբաթ, 140 կին, որոնցից 90-ը՝ հղիության այնպիսի բարդություններով ինչպիսիք են պրեէկլամպսիան, պտղաջրերի վաղաժամ արտահոսքը և նրանց զուգակցումը: Ելնելով ընտրված ախտաբանություններից ձևավորվել են հետևյալ կլինիկական խմբերը՝ I խումբ- պրեէկլամպսիայով հղիներ՝ 30դեպք II խումբ- պտղաջրերի վաղաժամ արտահոսքով հղիներ ՝ 35 դեպք III խումբ- պրեէկլամպսիայի և պտղաջրերի վաղաժամ արտահոսքի համակցումով հղիներ՝ 25 դեպք: Հսկիչ խմբում ներգրավված են 50 հղիներ հղիության ֆիզիոլոգիական ընթացքով և ժամկետային ծննդաբերությամբ: Հետազոտվող կանայք գտնվել են նախածննդյան հսկողության տակ և ծննդաբերել են ՙՙ Բեգլարյան՚՚ Բ.Կ.-ում քաղաք Երևան 2012-2014թթ: Հաստատված է, որ արյան շիճուկում կորտիզոլի ցուցանիշները կախված մանկաբարձական պաթոլոգիայի բնույթից զգալի փոփոխություններ չեն կրել: Միևնույն ժամանակ կորտիզոլի կոնցենտրացիայի փոփոխությունները ամնիոտիկ հեղուկում հավաստի բնույթ ունեն պրեէկլամպսիայի պարտադիր առկայության ժամանակ. հորմոնի կոնցենտրացիան աճում է 147,9±21,5նմոլ/լ-ից հսկիչ խմբում մինչև 424,4±65,3նմոլ/լ պրեէկլամպսիայով կլինիկական խմբում: Strict balance of cytocine cascade, immune status, autocrine and paracrine regulation of the growth process as well as growth and differentiation of cells and tissues is necessary for preservation of homeostasis of the gestation process. Any abnormalities exerts negative impact on the gestation process, including preeclampsia and premature rupture of amniotic membranes. Nevertheless, the nature of change of the known influencing factors and their diagnostic significance still remains point of issue which determined the goal of our work, viz, to determine the role of change of the levels of cortisol, interleukin-2, and insulin-like growth factor in case of gestoses and premature rupture of amniotic membranes. One hundred and forty women with full-term pregnancy [38-40 weeks of gestation] were observed. 90 of pregnant women were with complications such as preeclampsia, premature rupture of amniotic membranes and their combination. Depending on the disease diagnosed following clinical groups were formed: I group – 30 pregnant women with preeclampsia II group - 35 pregnant women with premature rupture of amniotic membrans III group - 25 pregnant women with combination of preeclampsia premature rupture of amniotic membranes. And the control group consisted of 50 women with physiological pregnancy and term delivery. The women surveyed were under the antenatal control and delivered in the "Beglaryan" MC of Yerevan within the period from 2012 to 2014. It was proved that the level of cortisol in the blood serum was not significantly changed depending on the type of obstetric pathologies. At the same time, the change of concentration of cortisol in amniotic fluid at preeclampsia was proved. The concentration of the hormone in the control group was 147.9 ± 21.5 nmole / L when in the group of women with preeclampsia is was 424.4±65.3 nmole / L.

      Item Type: Thesis (PhD)
      Additional Information: Կորտիզոլի, ինտերլեյկին 2-ի և ինսուլինանման աճի գործոնի ախտորոշիչ նշանակությունը գեստոզների և պտղաջրերի վաղաժամ արտահոսքի դեպքում: Diagnostic value cortisol, interleukin-2 and IGF in gestosis and premature rupture of membranes.
      Uncontrolled Keywords: Նահապետյան Նելլի Արամի, Nahapetyan Nelli
      Subjects: Medicine
      Divisions: UNSPECIFIED
      Depositing User: NLA Circ. Dpt.
      Date Deposited: 19 May 2017 17:58
      Last Modified: 20 May 2017 10:37
      URI: http://etd.asj-oa.am/id/eprint/4704

      Actions (login required)

      View Item