Հայաստանի ատենախոսությունների բաց մատչելիության պահոց = Open Access Repository of the Armenian Electronic Theses and Dissertations (Armenian ETD-OA) = Репозиторий диссертаций Армении открытого доступа

Թուրքիայի Հանրապետության զինված ուժերի արդիականացման գործընթացը 20-րդ դարի վերջերին-21-րդ դարի սկզբներին

Հովսեփյան, Լևոն Սահակի (2012) Թուրքիայի Հանրապետության զինված ուժերի արդիականացման գործընթացը 20-րդ դարի վերջերին-21-րդ դարի սկզբներին. PhD thesis, ՀՀ ԳԱԱ Արևելագիտության ինստիտուտ.

[img] PDF (Abstract)
Available under License Creative Commons Attribution.

Download (443Kb)

    Abstract

    Թուրքիայի զինված ուժերի (այսուհետ` ԶՈւ) արդիականացման համալիր ուսումնասիրությունն ունի ինչպես գիտական, այնպես էլ կիրառական կարևոր նշանակություն: Թեմայի համակողմանի ուսումնասիրությունն արդիական է ոչ միայն 20-րդ դարի վերջերին ու 21-րդ դարի սկզբներին Թուրքիայի բանակի արդիականացման քաղաքականությունն ու ռազմավարությունն ընկալելու, այլ նաև այդ երկրի ռազմականացման ժամանակակից միտումներն ու ծավալները վերհանելու և համարժեքորեն գնահատելու տեսանկյունից: Թուրքիայի ԶՈւ-ի արդիականացման միտումների ուսումնասիրումը կարևոր է այն տեսանկյունից, որ Թուրքիան վարում է տարածաշրջանում ռազմաքաղաքական ազդեցությունն ընդլայնելու և տարածաշրջանային գերտերության կարգավիճակ ձեռք բերելու քաղաքականություն, իսկ ռազմական ներուժն այդ համատեքստում դիտարկում է առաջնային գործոններից մեկը: Հաշվի առնելով իր որոշ հարևանների հետ Թուրքիայի գրեթե մշտապես լարված հարաբերությունները, վերջին շրջանում Կիպրոսի Հանրապետության ու Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հետ լարվածության աճն ու նրանց նկատմամբ ռազմական ուժ գործադրելու սպառնալիքները` առավել ակնառու են դարձնում Թուրքիայի սպառազինման, ռազմականացման վտանգավորությունը տարածաշրջանային անվտանգության ու կայունության տեսանկյունից: Մեծ հաշվով իր շրջակայքում ագրեսիվ վարքագիծը պայմանավորված է իր ռազմական ներուժից բխող մեծ ինքնավստահությունից: Թուրքիայի տարածաշրջանային քաղաքականության հիմնական միտումները, ռազմաքաղաքական հավակնությունները, որոշ հարևանների նկատմամբ ագրեսիվ քաղաքականությունն ու այդ երկրի անկանխատեսելիության գործոնը, հատկապես տարածաշրջանում ռազմաքաղաքական զարգացումների, անկայուն իրավիճակի ու լարվածության նոր օջախների առաջացման համատեքստում, խիստ արդիական են դարձնում Թուրքիայի ռազմական արդիականացման ու պաշտպանական քաղաքականության ուսումնասիրությունը` անկանխատեսելի զարգացումների դեպքում հնարավոր ռազմական միջամտության ու ազդեցության տեսանկյունից: Թեմայի ուսումնասիրությունն առնչություն ունի Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության ռազմավարության և Հայաստանի Հանրապետության ռազմական դոկտրինի հետ: Մասնավորապես` ՀՀ ազգային անվտանգության ռազմավարության մեջ որպես արտաքին սպառնալիք նշված է, որ Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության հանդեպ զինված ուժի կիրառման բացահայտ սպառնալիքների պարագայում Թուրքիայի Հանրապետությունը, լինելով Ադրբեջանի ռազմավարական դաշնակիցը, նույնպես կարող է սպառնալիք ստեղծել: Այս համատեքստում առանձնահատուկ կարևորություն է ստանում աշխատանքում թուրք-ադրբեջանական ռազմատեխնիկական համագործակցության միտումներին կատարված անդրադարձը: В диссертации рассматриваются основные тенденции оборонной политики Турции, процесс комплексной модернизации вооруженных сил и развития военной промышленности. Исследование комплексной модернизации ВС Турции имеет как научное, так и прикладное важное значение. Всестороннее изучение темы актуально не только с точки зрения исследования основных тенденций модернизации и политики ВС Турции в в конце XX - начале XXI вв.,, но и оценки тенденций милитаризации и вооружений в настоящее время. Целью данной диссертации является исследование модернизации оборонной системы Турции в конце XX - начале XXI вв., выявление тенденции модернизации ВС и осуществленных программ, а также процесса становления и развития военной промышленности. Диссертация состоит из введения, трех глав, которые разделяются на параграфы, заключения, списка использованных источников и литературы и приложения. Во введении представлены актуальность темы, основные цели и задачи исследования, научная новизна, временные рамки диссертации, методологическая основа, практическое значение, обзор использованных источников и литературы. Первая глава диссертации – “Оборонная политика и процесс модернизации армии Республики Турция после окончания Холодной войны” - состоит из трех параграфов. В первом параграфе- “Становление и развитие оборонного потенциала Турции в период Холодной войны” представлено становление и развитие оборонной системы Турции после вступления в НАТО, в частности роль и поддержка США и стран членов НАТО по обеспечению военно-технических нужд турецкой армии во время Холодной войны. Второй параграф первой главы- “Основные тенденции оборонной политики Турции после окончания Холодной войны”- посвящен анализу основных тенденций оборонной политики Турции после периода Холодной войны. В частности, автор приходит к выводу, что после окончания Холодной войны Турция подвергла изменениям свою оборонную политику и концепцию, стараясь привести ее в соответствие с новыми геополитическими изменениями. В третьем параграфе -“Процесс модернизации турецкой армии в 1990-ые гг.”- говорится, что после окончания Холодной войны возникшая у границ Турции нестабильная и неконтролируемая ситуация вынудила турецких военных лидеров усилить ВС для противостояния новым региональным вызовам и внутренним сепаратистским движениям, угрожающим целостности Турецкой республики. Модернизация вооруженных сил получила новый толчок в 1990-х гг. после войны в Заливе, так как турецкие военные осознали, что вооруженные силы страны с уже устаревшими и слабыми вооружениями не смогут противостоять вызовам 21-го века. По этой причине Турция начала осуществлять крупные программы по модернизации армии. The dissertation aims to address the main tendencies of the Turkish defense policy, the comprehensive modernization of its armed forces, as well as the process of its defense industry development after the Cold War. The systematic study of the modernization of Turkish Armed Forces has important scientific and practical implications alike. Not only is the compressive study of modernization of the Turkish army important in terms of tracing its major trends and policies within the historical time frame, but also, more significantly, from the perspective of revealing the current trends and dimensions of its militarization and adequately assessing them. The choice of the subject matter and the underlying purpose is to study the modernization efforts of the Turkish defense industry ranging from the turn of the 20th to the beginning of 21st centuries, and, thereby, flash out the major trends of modernization of the Turkish Armed Forces and implemented projects, as well as consider the institution and development of Turkey’s defense industry complex. The dissertation consists of an introduction, three chapters, divided into twelve parts, a conclusion, a bibliography of sources and relevant literature and an appendix. The first chapter, “Defense Policy and Army Modernization Process of the Republic of Turkey after the Cold War,” is divided into three parts. Part one, entitled as “The Establishment and Development of Turkish Defense Potential During The Cold War,” analyzes the establishment and development of the Turkish defense system after its membership in NATO, as well as the role and military technical assistance extended to it by the West at large, and the U.S. and NATO member countries in particular. Part two, ''The Main Tendencies of Turkish Defense Policy After the Cold War,'' presents and analyzes the main tendencies of Turkish defense policy after the Cold War. More specifically, it considers the post-Cold War efforts of Turkey to reformulate its defense policy and readjust it with the new geopolitical shifts. Part three, “Modernization Process of the Turkish Army in 1990s,” considers the modernization processes and policies of the Turkish Armed Forces in 1990s. The foundations for the modernization of Turkish military were laid in 1990s right after the ensuing developments of the Gulf War, when it became crystal clear for the Turkish military circles that the weakness of its armed forces and outdated armaments at its disposal were insufficient to confront the challenges of the 21st century. As a consequence, Turkey commenced the implementation of large scale projects tailored to the modernization of the army.

    Item Type: Thesis (PhD)
    Additional Information: Процесс модернизации вооруженных сил Республики Турция в конце XX-начале XXI веков. The process of modernization of the armed pores of the Republic of Turkey from the turn of 20ᵗʰ to the beginning of 21ˢᵗ centuries.
    Uncontrolled Keywords: Овсепян Левон Саакович, Hovsepyan Levon
    Subjects: History
    Divisions: UNSPECIFIED
    Depositing User: NLA Circ. Dpt.
    Date Deposited: 06 Oct 2017 17:40
    Last Modified: 28 Jun 2018 10:14
    URI: http://etd.asj-oa.am/id/eprint/5742

    Actions (login required)

    View Item