Հայաստանի ատենախոսությունների բաց մատչելիության պահոց = Open Access Repository of the Armenian Electronic Theses and Dissertations (Armenian ETD-OA) = Репозиторий диссертаций Армении открытого доступа

Роль функциональных и морфологических изменений детрузора у больных доброкачественной гиперплазией предстательной железы в оптимизации оперативного лечения и улучшения качества жизни

Баблумян, Арен Юрьевич (2017) Роль функциональных и морфологических изменений детрузора у больных доброкачественной гиперплазией предстательной железы в оптимизации оперативного лечения и улучшения качества жизни. Doctor of Sciences thesis, Ереванский Государственный медицинский университет имени М. Гераци.

[img]
Preview
PDF (Thesis)
Available under License Creative Commons Attribution.

Download (3321Kb) | Preview
    [img]
    Preview
    PDF (Abstract)
    Available under License Creative Commons Attribution.

    Download (932Kb) | Preview

      Abstract

      Доброкачественная гиперплазия предстательной железы (ДГПЖ) является наиболее распро¬страненным урологическим заболеванием среди мужчин пожилого возраста. Ведущей симптоматикой у этих больных являются симптомы, связанные с нарушением мочеиспускания. Помимо развития симптомов затруднения мочеиспускания практически у всех больных имеется ирритативная симптоматика разной степени выраженности, обусловленная формированием гиперактивности детрузора. Ее причина является предметом дискуссии. По данным одних авторов она является неизбежным следствием инфравезикальной обструкции (ИВО) (Knutson T. et al., 2001, Cucchi A., 2005), тогда как другие авторы приводят данные, свидетельствующие об отсутствии прямой связи между этими патологическими состояниями (Rodrigues P. et al., 2004, Chughtai B. еt al., 2014). Современная медикаментозная терапия у многих больных позволяет уменьшить как динамический компонент обструкции, так и выраженность ирритативных симптомов, что позволяет им длительное время, а иногда и всю жизнь избегать оперативного лечения (Пушкарь Д.Ю., 2003, Марков А.В. и др., 2007, Gabuev A. еt al., 2011, Russo A. еt al., 2014, Salinas J. et al., 2015). Однако, при неэффективности медикаментозной терапии возникает необходимость в операции. При этом в послеоперационном периоде, несмотря на ликвидацию ИВО, у 30-50% не происходит нормализации мочеиспускания за счет сохраненения симптомов гиперактивности мочевого пузыря (Чепуров А.А., 2006, Chughtai B. et al., 2014, Han H.H. et al., 2014, Elkoushy M.A. et al., 2015). В связи с этим возникает вопрос о конкретизации показаний к оперативному лечению больных ДГПЖ в современных условиях диагностики и медикаментозного лечения. В настоящее время четко определено, что оперативное лечение больных ДГПЖ показано только в тех случаях, когда доказано, что расстройства мочеиспускания обусловлены ИВО или эта причина преобладает над другими факторами. Основным методом («золотым стандартом») для доказательства этого является комплексное уродинамическое исследование (КУДИ). Ретроспективные исследования показали, 18-30% больных могли бы обойтись без оперативного вмешательства, поскольку у них по данным КУДИ не было выраженных признаков ИВО (Porru D. et al., 2002, Bross S. et al., 2003, Rodrigues P. et al., 2004). У этих больных функциональные результаты оперативного лечения оказались достоверно хуже, чем у оперированных пациентов с доказанной ИВО (Аль-Шукри С.Х. и др., 2006, Losco G. et al., 2013, ChughtaiB. еt al., 2014, Han H.H. et al., 2014). Не подвергая сомнению значимость КУДИ, ряд авторов все же считают, что его инвазивный характер, необходимость наличия дорогостоящего оборудования и профессионально подготовленных сотрудников, делают необходимым разработку неинвазивных, относительно недорогих и простых в исполнении диагностических методов, позволяющих четко отобрать больных так называемой «группы риска», безусловно нуждающихся в проведении КУДИ для доказательства необходимости и целесообразности проведения операции, и больных, у которых можно обойтись без этого исследования без риска выполнения функционально неэффективной операции (Arnolds M. et al., 2009, Huang T. еt al., 2012, Elterman D.S. et al., 2013, Losco G. et al., 2013, Mangera A. et al., 2014). В этом аспекте изучается ряд параметров, в том числе, новые параметры ультразвукового исследования простаты и мочевого пузыря (определения толщины стенки мочевого пузыря и его массы, степени протрузии увеличенной простаты в мочевой пузырь, допплерометрические параметры состояния кровоснабжения шейки мочевого пузыря и предстательной железы и др.) (Bross S. et al., 2003, Oelke M. et al., 2006, 2007), параметры уродинамики, в частности, изоволюмического давления с помощью кондомкатетера или теста с пенильной манжеткой (vanMastrigt R. et al., 2006, Borrini L. et al., 2012, Losco G. et al., 2013). Однако, эти исследования находятся лишь в стадии накопления данных и дискуссии их информативности, в связи с чем четких рекомендаций по возможности их применения пока не сделано. Однако, на наш взгляд, разработка комплекса методов неинвазивной диагностики ИВО, обосновывающего целесообразность выполнения оперативного лечения больных ДГПЖ, является весьма перспективной. По нашему мнению, как и по мнению ряда зарубежных исследователей (Pandita R.K. et al., 2000, Housami F. et al., 2008), для достижения прогресса в этом направлении необходимо более тщательное изучение патогенеза развития нарушений функционального состояния мочевого пузыря при ИВО в экспериментальных исследованиях. Թեզը գրված է արդիական թեմայով` բացահայտելու դետրուզորի հիպերակտիվության պաթոգենեզն արտահայտված ինֆրավեզիակալ օբստրուկցիա ունեցող շագանակագեղ-ձի բարորակ հիպերպլազիայով (ՇԲՀ) հիվանդների մոտ, և վիրահատական բուժումից հետո, միզարձակման դիսֆունկցիայի պահպանման ախտորոշման ու կանխարգելման միջոցների կատարելագործումը նրանց կյանքի որակի բարելավման համար: Այս թեման գրավում է համաշխարհային ուրոլոգիական գիտության ուշադրությունը, քանի որ, այն ունի ոչ միայն բժշկական, այլ նաև տնտեսագիտական և սոցիալական նշանակություն: Թեզի թեմայի արդիականությունը կայանում է նաև նրանում, որ ՇԲՀ-ով հիվանդների դետրուզորի հիպեր-ակտիվության ձևավորման պատճառները քիչ են ուսումնասիրված և, գործնականորեն, ինֆրավեզիկալ օբստրուկցիայի լիկվիդացիայից հետո դրա դարձելիության չափորոշիչներ չկան, ինչի պատճառով էլ ետվիրահատական շրջանում միզարձակման դիսֆունկցիայի պահպանման պրոֆիլակտիկ միջոցներ չեն մշակված: Թեզը կրում է էքսպերիմենտալ և կլինիկական բնույթ, ինչը թույլ է տվել մեզ ստանալ սկզբունքորեն նոր գիտական տվյալներ: Հաստատված նոր տվյալները վկայում են, որ ինֆրավեզիկալ օբստրուկցիայի առկայության դեպքում միզապարկի դիսֆունկցիայի զարգաց¬ման հիմնական պաթոգենետիկ գործոն է հանդիսանում միզապարկի վատացած արյունամատակարարման ֆոնի վրա դետրուզորի պրոգրեսիվ հիպերտրոֆիան: Առաջին անգամ է նաև հայտնաբերվում, որ հիպերտրոֆիայի ենթարկված դետրուզորի կրճատման իջեցման հիմքում ընկած է ֆունկցիոնալ ակտիվ հարթ մկանաթելերի բջիջների (մորֆոլոգիապես նորմալ և հիպերտրոֆիայի ենթարկված) և ֆունկցիոնալ ոչ ակտիվների (ատրոֆիկ ու երիտասարդ ձևեր և միոֆիբրոբլացտներ) հավասարակշռության փոփոխությունը: Ստացվել են նաև նոր տվյալներ ՇԲՀ-ի ժամանակ միզարձակման դիսֆունկցիայի զարգացման պրոցեսում հիպերտրոֆիայի ենթարկված միզապարկի նեյրոգեն վեգետատիվ կարգավորման խանգարման ազդեցության վերաբերյալ: Էքսպերիմենտալ և կլինիկական հետազոտությունների հիման վրա մշակվել է ոչ ինվազիվ ցուցանիշների փաթեթ, որը բնութագրում է միզապարկի հիպերտրոֆիայի մակարդակը, դետրուզորի հիպերակտիվության արտահայտվածությունը և ուրոդինամիկայի վիճակը, որն ունի կանխատեսելի նշա-նակություն նախավիրահատական շրջանում դետրուզորի դիսֆունկցիայի առկայության և դրա դարձելիության մակարդակի որոշման համար, ինչը թույլ է տալիս կանխորոշել միզարձակման խանգարման կայուն պահպանման հավանականությունը ՇԲՀ-ով հիվանդների մոտ ետվիրահատական շրջանում: Թեզը ունի նաև արտահայտված գործնական նշանակություն: Մշակված ցուցանիշ-ների փաթեթի և նրանց սահմանային թույլատրելի արժեքների հիման վրա որոշվել են վիրահատական բուժումից հետո ՇԲՀ-ով հիվանդների միզարձակման դիսֆունկցիայի պահպանման ռիսկի գործոնները և դրա բարդության առաջացման հավանականությունը, որոնք կախված են նախավիրահատական շրջանում առկա ռիսկի գործոնների քանակից: Ապացուցվել է միզապարկի հիպերտրոֆիայի արտահայտվածության որոշման գործնական նշանակությունը՝ արտահայտված պատի հաստությամբ կամ միզապարկի զանգվածի ինդեքսով, որն որոշվում է ՈՒՁՀ-ով: The thesis is written on a substantial topic-revealing the pathogenesis of the development of detrusor hyperactivity in patients with BPH with severe bladder outlet obstruction and developing measures to diagnose and prevent the preservation of dysfunction of urination after surgical treatment of these patients to improve the quality of their lives. This topic attracts the attention of the world urological science, because it has not only medical, but also economic and social significance. The relevance of the topic of the thesis is also determined by the fact that the causes of detrusor hyperactivity in patients with BPH have been poorly studied and there are practically no criteria for its reversibility after the elimination of the bladder outlet obstruction, therefore, measures to prevent the preservation of dysfunction of urination in the postoperative period have not been designed. The thesis is experimental and clinical, which allowed us to obtain fundamentally new scientific data. Established new data revealed that the main pathogenetic factor in the development of bladder dysfunction during bladder outlet obstruction is the progressive detrusor hypertrophy in the background of worsening blood supply of the bladder. Also, for the first time, it was discovered that the reduction in the contractility of hypertrophic detrusor is based on a change in the ratio of functionally active smooth muscle cells (morphologically normal and hypertrophic) and functionally inactive (atrophic and young forms and myofibroblasts) with predominance of the latter. There was also new data obtained on the effect of the disturbance of neurogenic vegetative regulation of the hyperthrophied urinary bladder on the development of urinary dysfunction during BPH. Based on experimental and clinical studies, a set of non-invasive indicators were developed to define the degree of bladder hypertrophy, the severity of the hyperactivity of the urinary bladder and the state of urodynamics that have prognostic significance for determining the presence of detrusor dysfunction in the preoperative period and the degree of its reversibility, which allows to predict the probability of persistent violations of the urination disorder in patients with BPH In the postoperative period.

      Item Type: Thesis (Doctor of Sciences)
      Additional Information: Շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիայով հիվանդների դետրուզորի ֆունկցիոնալ և մորֆոլոգիական փոփոխությունների դերը վիրաբուժական բուժմանև կյանքի որակի բարելավման նպատակով: The role of functional and morphological changes in the detrusor in patients with benign prostatic hyperplasia in optimizing the results of the surgical treatment and the quality of life.
      Uncontrolled Keywords: Բաբլումյան Ա.Յու., Bablumyan Yu. A.
      Subjects: Medicine
      Divisions: UNSPECIFIED
      Depositing User: NLA Circ. Dpt.
      Date Deposited: 10 Nov 2017 17:39
      Last Modified: 10 Nov 2017 17:39
      URI: http://etd.asj-oa.am/id/eprint/5939

      Actions (login required)

      View Item