Հայաստանի ատենախոսությունների բաց մատչելիության պահոց = Open Access Repository of the Armenian Electronic Theses and Dissertations (Armenian ETD-OA) = Репозиторий диссертаций Армении открытого доступа

Ավանդույթը և նորարարությունը Էդգար Ալլան Պոյի արձակում

Գալստյան, Անի Րաֆֆիի (2017) Ավանդույթը և նորարարությունը Էդգար Ալլան Պոյի արձակում. PhD thesis, ՀՀ ԳԱԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտ.

[img] PDF (Thesis)
Available under License Creative Commons Attribution.

Download (38Mb)
    [img] PDF (Abstract)
    Available under License Creative Commons Attribution.

    Download (5Mb)

      Abstract

      Ատենախոսությունը նվիրված է 19-րդ դարի ամերիկյան գրականության և ռոմանտիզմի խոշորագույն հեղինակներից մեկի՝ Էդգար Ալլան Պոյի արձակում ավանդույթի և նորարարության շերտերի քննությանը: Ներածության շրջանակներում փորձել ենք մշակել ավանդույթի և նորարարության խնդրի տեսական այն դրույթները, որոնք ուղենշային են եղել ատենախոսության համար, անդրադարձել Պոյի նովելների ու պատմվածքների տարբեր դասակարգումների և դրանց հիմունքներին՝ ընտրելով ավանդույթի և նորարարության համակողմանի ու ամբողջական ուսումնասիրության տեսանկյունից առավել շահեկան դասակարգում և դրանով պայմանավորել ուսումնասիրության կառուցվածքը: Ատենախոսությունը, ըստ Պոյի նովելներում «գոթական վեպի» առանձնահատկությունների փոխաձևման, անցյալի ֆանտաստիկայի թեմաների օգտագործման և նոր ենթաժանրերի ստեղծման, կոմպոզիցիոն ինչ-ինչ եղանակների և սյուժետային հնարքների մշակմամբ դեդեկտիվ նովելի հիմնադրման հարցերի քննության բաժանել ենք երեք գլխի: Ուսումնասիրության առարկան Պոյի նովելներն են, նպատակը՝ դրանցում ավանդույթի և նորարարության տարբեր շերտերի առանձնացումն ու քննությունը: Խնդիր ենք դրել ուսումնասիրել «գոթական վեպի» ավանդույթը, վերհանել ֆանտաստիկ և դեդեկտիվ գրականության տարրերը վեպի այդ տեսակում, ցույց տալ դրանց դրսևորումներն ու փոխաձևումները Պոյի արձակում, քննել ավանդույթը ոչ միայն ըստ ժանրատեսակների, այլև թեմատիկ, պատկերային, լեզվական և ոճական շերտերում: Պոյի արձակն այսօր էլ շարունակում է ազդել համաշխարհային գրականության վրա. ահա թե ինչու դրա նորարարական շերտերի քննությունը չի կորցրել իր արդիականությունը: Համաշխարհային գրականության յուրաքանչյուր նոր փուլում Պոն ընթերցվում է նորովի: Նրա բերած նորարարական հնարքները լայնորեն կիրառվում են նաև մեր օրերում, երբ համաշխարհային արդի գրականության մեջ լայն տարածում են գտել սարսափի, ֆանտաստիկ և դեդեկտիվ գրականության ժանրերը: Ուստի ատենախոսությունը կարող է կիրառվել այդ ժանրերի զարգացման պատմության, տեսական խնդիրների և ընդհանրապես Պոյի արձակի ուսումնասիրման նպատակներով: Կարող է օգտագործվել նաև բանասիրական ֆակուլտետների դասախոսների և ուսանողների կողմից արտասահմանյան գրականության դասընթացներում: Աշխատանքում կիրառվել է համակարգային-ամբողջական վերլուծության սկզբունքը: Պոյի արձակը մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում գրական տեխնիկայի տեսանկյունից, հետևաբար աշխատանքն ընթացել է ստրուկտուրալ վերլուծության ուղիով, և, անշուշտ, ավանդույթի ու նորարարության քննությունը վերլուծության տիպաբանական մեթոդ է ենթադրում, որն էլ կիրառել ենք։ Наша диссертация посвящена исследованию пластов традиций и нововведений в прозе одного из крупнейших авторов американской литературы и романтизма 19-ого века Эдгара Аллана По. В первой главе мы затронули литературу ужасов - от древнегреческой трагедии до “готического романа”, рассмотрели, как ключевой подсознательный символ “готического романа”, образ родового замка осмысливается в новеллах По, и как этот символ используется в качестве метафоры. Готический антураж в новеллах автора важен так же, как и в “готическом романе”. Образы заброшенных родовых замков и аристократов-затворников нельзя называть явлениями американской действительности и времени По, однако очевидно стремление По уподобить архитектуру строений, описанных им, готическому стилю. Почти во всех “готических романах” замок является символом рода. По первый, кто в рамках готической традиции обращается к теме разрушения замка. Рассказ “Падение дома Ашеров”, который показывает разрушение родового замка, предсказывает процесс деградации человеческой сущности, который начинается с конца 19-ого века и в 20-ом веке трансформируется в обширную метафору в романе Кафки “Замок”. Следующим важным и активным элементом структуры “готического романа” является привидение. Если для авторов “готического романа” обоснование существования привидений является неважным, то “привидения”, которых встречают блуждающие герои По, являются не неубедительными видениями, а реальными людьми, контактирующими со сверхъестественными реалиями. “Привидения” По являются живыми людьми, которые находятся одной ногой в материальном мире, другой ногой – в потустороннем мире. Таким образом, По является первым автором – продолжателем традиции готического стиля, кто попробовал создать не убедительные привидения, следуя готическому стилю, а такие человеческие образы, которые напоминают привидения. Как замки уподоблены стилю готической архитектуры, так и живые люди в новеллах По напоминают привидений. Тем не менее, они являются людьми и главным нововведением По является формирование психологического характера в готической прозе. Во второй главе мы коснулись традиции фантастической литературы, предшествующей По, показали, как утопия, жанр европейской фантастики вплоть до 19-ого века, трансформируется в новеллах По. Коснулись также поджанру утопических путешествий, рассказывающих о прошлых путешествиях на Луну, и показали, что По не совсем серьезно относится к своим фантазиям и переходит в сатиру (как и сначала высмеивал жанр “готического романа”), создав один из образцов нового поджанра сатирической фантастики 20-ого века. Our thesis is dedicated to the analysis of layers of tradition and novelty in Edgar Allan Poe’s prose. Edgar Allan Poe is one of the greatest 19th century Romanticism authors in the American literature. The first chapter reflects on horror literature spanning from ancient Greek tragedy to “Gothic novels”, it analyses the way the unconcious symbol of ancestral castle, which is characteristic to “Gothic novels”, gains meaning in Poe’s novels and the way it is used as a metaphor. The Gothic entourage in Poe’s novels is as important as it is in “Gothic novels”. Neither abandoned Gothic ancestral castles nor lonesome and desolute noblemen are characterisitc phenomena for Poe’s days or American reality, whereas it is obvious that Poe has a tendency of depicting buildings which resemble the style of Gothic architecture in his works. In almost all Gothic novelsa castle is the symbol of ancestry. Poe is the fisrt author to have tackled the topic of ancestral castle disruption within the framework of Gothic tradition. In “The fall of the house of Usher”, which depicts the decay of ancestral castle, predicts the process of a person's identity breakdown. The latter starts in the end of the 19th century and closer to the beginning of the 20th century turns into an extended metaphor in the novel “The Castle” by Kafka. The second most essential structural component of a “Gothic novel” is the ghost. In the case of “Gothic novel” authors, the justification of a phantomsexistence is insignificant, whereasthe “ghosts”that Poe’s wandering heroes encounter are not flimsy visions, but rather real people communicating with supernatural matters. Poe’s “phantoms” are living people who have their one foot in the materialistic world and the other in the underworld. Thus, Poe is the first author who kept the traditions of Gothic style alive and who did not try to copy Gothic novels by means of depicting convincing ghosts but rather created human characters that resemble ghosts.Just as the castles are made to simulate the style of Gothic architecture,similarly living people resemble phantoms in Poe’s novels. Nevertheless, they are real people and Poe’s greatest innovation in Gothic prose is the processing of psychological temperaments. In the second chapter, we have addressed the literary tradition that preceded Poeand have demonstrated howutopia, which was the dominant genre in European fantasy literature up until the 19th century, is transformed in Poe’s novels. We have also reflected on the sub-genre that tells about utopian trips to the Moon and have shown that Poe does not have a very serious attitude towards his own fantasies. Moreover,he evenmoves on to satire (just as at first he would satirise the “Gothic novel” genre) creating one of the first samples of satirical fantasy fiction, a new sub-genrethat became widespread in the 20th century. Utopia was the dominant genre in fantasy fiction during the Enlightenment era, whereas in the era of Romanticism “theapocalyptic images of the fall of empires and the withering away of civilizations”gain a prevailing position. Poe is also consideredthe author of the first writings of the post-apocalyptic sub-genre. While the pre-Romanticism and Romanticism era literature lacked the scientific substantiation of the topic of world destruction, Poe’s fantasies not only pursuit scientific conviction, but also have a biblical grounding. By means of apocalypses and catastrophe,the topic of humanity destruction gains new meaningthrough the topics of cleansing and immortality of a human being.

      Item Type: Thesis (PhD)
      Additional Information: Традиция и нововведение в прозе Эдгара Аллана По. Tradition and novelty in Edgar Allan Poe's prose.
      Uncontrolled Keywords: Галстян Ани Раффиевна, Galstyan Ani Raffi
      Subjects: Literature
      Divisions: UNSPECIFIED
      Depositing User: NLA Circ. Dpt.
      Date Deposited: 22 Feb 2018 10:53
      Last Modified: 27 Mar 2018 15:02
      URI: http://etd.asj-oa.am/id/eprint/6752

      Actions (login required)

      View Item