Հայաստանի ատենախոսությունների բաց մատչելիության պահոց = Open Access Repository of the Armenian Electronic Theses and Dissertations (Armenian ETD-OA) = Репозиторий диссертаций Армении открытого доступа

«Արմենիկում» մածուկի ազդեցությունը աերոբային թարախային վերքի բորբոքային պրոցեսի ընթացքի վրա

Ղազարյան, Անի Վաչագանի (2018) «Արմենիկում» մածուկի ազդեցությունը աերոբային թարախային վերքի բորբոքային պրոցեսի ընթացքի վրա. PhD thesis, Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարան.

[img] PDF (Thesis)
Available under License Creative Commons Attribution.

Download (32Mb)
    [img] PDF (Abstract)
    Available under License Creative Commons Attribution.

    Download (4Mb)

      Abstract

      Վերքային ինֆեկցիայի խնդիրը մինչ օրս չափազանց արդիական է ժամանակակից բժշկության մեջ: Աշխարհի շատ երկրներում արձանագրվել է, որ վերքերի թարախաբորբոքային բարդությունների թիվը միտված չէ նվազելու, ինչն առաջին հերթին կապված է հակամանրէային դեղապատրաստուկների, մասնավորապես՝ հակաբիոտիկների նկատմամբ վերքում պերսիստացող միկրոֆլորայի կողմից ռեզիստենտության առաջացման, բուժման համընդհանուր մեթոդների ցածր արդյունավետության, բուժման ժամկետների տևողության հետ [Гайдуль К.В., Муконин А.А., 2005, Rosenthal J. et al., 2013]: Չնայած հզոր մանրէասպան միջոցների և թանկարժեք սարքավորումների օգտագործմանը` թարախաբորբոքային բարդությունների թիվը քիչ է փոփոխվել` համեմատած մինչհակասեպտիկ դարաշրջանի հետ, և ԱՄՆ-ում այժմ այն կազմում է 30-40%: Այդպիսի բարդությունները 2-3 անգամ մեծացնում են հիվանդների բուժման ժամկետները և գումարները: Օրինակ, ԱՄՆ-ում այդ նպատակով տարեկան կտրվածքով ծախսվում է մինչև 10 մլրդ դոլար: Վիրաբուժական ստացիոնարներում մահացության գլխավոր պատճառը թարախաբորբոքային բարդություններն են [Фейгельман С., 2007, Saha S.K. et al., 2011]: ԱՄՆ-ի հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման կենտրոնների (US Centers for Disease Control and Prevention (CDC)) գնահատմամբ` տարեկան մոտավորապես 500.000 վիրահատված հիվանդների մոտ առաջանում են հետվիրահատական վերքային ինֆեկցիաներ [Bratzler D.W., 2005]: Ներկայումս ԱՊՀ երկրներում վիրաբուժական պրոֆիլի հիվանդների մոտ 40%-ի թարախաբորբոքային վերքերի բարդություններ [Абаев Ю.К., 2006]: Վերքերի լավացման գործընթացում, բացի ինֆեկցիոն գործոնից, ոչ պակաս կարևոր դեր է հատկացվում տեղային՝ վերքի փափուկ հյուսվածք-ներում արտադրվող ցիտոկիններին և միջնորդանյութերին: Խոսքն առաջին հերթին վերաբերվում է ֆիբրոնեկտին-ցիտոկինին, որը սինթեզվում է բջջային ինֆիլտրատի ֆիբրոբլաստներում, մակրոֆագերում և լեյկոցիտներում, և որոշիչ դեր է խաղում in situ վերականգնողական-պրոլիֆերատիվ ռեակցիաների ակտիվացման պրոցեսում [Sevilla C.A. et al., 2013]: Ֆիբրոնեկտինը նաև ընկճող ազդեցություն ունի միկրոանոթների էնդոթելային բջիջներում ազոտի օքսիդի սինթեզի պրոցեսների վրա, որը, ինչպես հայտնի է, քանակակախյալ եղանակով ընգծված տոքսիկ ազդեցություն է դրսևորում շարակցահյուսվածքային և պարենքիմատոզային բջիջների վրա [Viji R. et al., 2009]: Դա հաշվի առնելով, մեր կողմից նպատակ դրվեց ուսումնասիրել ֆիբրոնեկտինի և eNOS պարունակության տեղաշարժերը վերքի փափուկ հյուսվածքներում` «Արմենիկում» մածուկի կիրառման պայմաններում: Վերքերի բուժման համար առաջարկվող հայկական արտադրության «Արմենիկում» մածուկը հիդրոֆիլ հիմքով բազմաբաղադրիչ քսուք է, որի կազմի մեջ, որպես ազդող նյութ, հանդես է գալիս յոդդեքստրին կոմպլեքսը: Հայտնի է, որ մակերևութային ակտիվ նյութերի (դեքստրին, պոլիվինիլպիրոլիդոն) հետ յոդի կիրառումը (յոդոֆորներ) թույլ է տալիս նվազեցնել յոդի կողմնակի ազդեցությունները, ապահովում է յոդի երկարատև պահպանումը վերքային մակերևույթին՝ նպաստելով նրա դեղաբանական ազդեցության դրսևորմանը: Յոդոֆորներն ունեն կենսաբանական ազդեցության լայն ոլորտ, նրանց նկատմամբ մանրէների կայուն շտամներ գրեթե չեն առաջանում: Յոդոֆորների առավելություններից է համարվում նաև յոդի կուտակային, գրգռիչ ազդեցության և թունայնության նվազեցումը՝ յոդի սպիրտային լուծույթի և Լյուգոլի լուծույթի համեմատ [Габриелян Э.С. и Мхитарян Л.М, 2001, Drosou A., 2003]: Проблема раневой инфекции и по сей день остается весьма актуальной в современной медицине. Во многих странах мира констатировано отсутствие тенденции к уменьшению числа больных с региональными гнойно-воспалительными заболеваниями, что связано в первую очередь с приобретением резистентности персистирующей в ране микрофлоры к антибактериальным препаратам, малой эффективностью общепринятых методов терапии, длительностью сроков лечения. Отечественный препарат “Арменикум”, предложенный для лечения ран, представляет собой комплексный препарат, в состав которого, в качестве действующих веществ, входят, в частности, йод и α-декстрин. Антибактериальные эффекты препарата в основном связываются с наличием в его составе йод- декстрин комплекса (йодофор). Так, йод-высокополимеры обладают широким спектром биологического действия, незначительными, не зависимыми от вида возбудителей колебаниями летальных для микробов доз, возможностью кратковременного лечения, исключающего адаптацию микробов и появление их устойчивых форм, отсутствием кумулятивного эффекта и токсичности. Для установления оптимальной дозы общего йода, содержащего в пасте “Арменикум”, проводились исследование и сравнение фармакокинетики йодид аниона в крови крыс после нанесения на поверхность раны пасты со содержанием 5,1мг/кг и 10,2мг/кг общего йода. Полученные результаты позволяют заключить, что фармакокинетика йодид аниона у животных после нанесения на раневую поверхность пасты “Арменикум” характеризуется медленным всасыванием в системный кровоток, при этом при нанесении пасты с дозой общего йода 10,2мг/кг, основной активный ингредиент пасты – йод, медленней проникает в организм и более длительное время остается на раневой поверхности, обеспечивая более выраженный фармакологический эффект. С комплексных (морфологических, морфолометрических и иммуноморфо-логических) позиций нами было изучено влияние пасты “Арменикум” (с дозой общего йода-10,2мк/кг, установленной фармакокинетичесними исследованиями) на течение раневого процесса в эксперименте. Модель аэробной раны воспроизводилась на крысах, согласно схеме, предложенной Оганесяном С.С. и соавт. (1987). Задачей исследования послужили аспекты, связанные с влиянием пасты “Арменикум” на характер и течение регионального воспалительного процесса, включая анализ клеточного состава экссудата (цитограмму), структурные изменения в мягких тканях раны, топические особенности распределения фибронектина и eNOS в клеточных и неклеточных компонентах соединительной ткани из области раны. The problem of wound infection up to date stays highly urgent in modern medicine. Many countries of the world state the absence of tendency to reducing the number of people with regional purulent-inflammatory diseases, which is attributed first of all to the tolerance of wound microflora to antibacterial drugs particularly to antibiotics, then to the low efficiency of the conventional therapy and the long-term periods of treatment. “Armenicum” is a complex drug, which contains iodine and α-dextrin complex as active ingredients. The antibacterial effects of the drug are generally attributed to the presence of iodine-dextrin composition (iodophor). Thus, iodophors have a broad spectrum of biological action, minor, independent from the pathogen type, fluctuations of lethal doses for microbes, short-term treatment opportunity, excluding the microbes' adaptation and the development of their resistant forms, absence of cumulative effects and toxicity. For establishing the optimal dose of total iodine containing in “Armenicum” paste, comparison pharmacokinetic studies in rats were carried out after application on wound surface “Armenicum” paste containing 5,1mg/kg and 10,2mg/kg total iodine. The results let us conclude that the pharmacokinetics of iodide anione in rats after application on wound surface, is characterized by slow absorption into the blood, wherein while applicating the paste containg 10,2mg/kg total iodine, the active ingredient- iodine is absorbed slower in the organism and remains on the wound surface for longer time providing more pronounced pharmacological effect. From complex positions (morphological, morphometric and immunomor-phological) the effect of “Armenicum” paste (containg 10,2mg/kg total iodine) on the course of a regional inflammatory process has been observed on an induced model of aerobic purulent wound in laboratory rats. The model of a purulent wound was induced in rats according to scheme proposed by Hovhannisyan S.S. et al. (1987). The aim of the study were aspects related with the influence of “Armenicum” paste on the course and progress of a regional inflammatory process, including the cytological analysis of wound exudate (cytogram), structurical changes in wound soft tissues, topical characteristics of localization of fibronectin and eNOS in cellular and noncellular components of connective tissue from the wound area. Our studies found out that topical application of “Armenicum” paste has significant bactericidal effect on the resident opportunistic gram-negative and gram-positive microorganisms persistent in the wound as a result of which processes of complete phagocytosis have been notably activated. The application of “Armenicum” paste on the wound surface was accompanied with noticeable activation of in situ processes of fibronectin synthesis by macrophage-leukocyte and fibroblastic lineage cells, which in turn led to the early activation of regional reparative-proliferative processes with further wound healing by substitution. Due to the intensified fibronectin synthesis at the early stages of the course of the regional inflammatory process, stimulation of collagenogenesis, with simultaneously noticeable inhibition of eNOS synthesis in wound soft tissues was noticed.

      Item Type: Thesis (PhD)
      Additional Information: Влияние пасты “Арменикум” на течение воспалительного процесса аэробной гнойной раны. The effect of “Armenicum” paste on the course of aerobic purulent wound process.
      Uncontrolled Keywords: Казарян Ани Вачагановна, Ghazaryan Ani V.
      Subjects: Medicine
      Divisions: UNSPECIFIED
      Depositing User: NLA Circ. Dpt.
      Date Deposited: 28 Aug 2018 13:05
      Last Modified: 28 Aug 2018 13:05
      URI: http://etd.asj-oa.am/id/eprint/7564

      Actions (login required)

      View Item